Het Normandische binnenland – Rust, ruimte en karakter
Wie het binnenland van Normandië inrijdt, ontdekt een ander ritme. Geen ruige kliffen of bruisende stranden, maar groene heuvels, kronkelende rivieren, vakwerkdorpen en eindeloze vergezichten. Hier ontvouwt zich een landschap dat zacht lijkt te fluisteren: neem de tijd.
De Seine slingert als een zilveren lint door het hart van de regio. Langs de rivier vind je charmante stadjes als Vernon en Les Andelys, met witte krijtrotsen die plots uit het niets lijken op te rijzen. In de ochtend hangt er vaak een lichte nevel boven het water, waardoor het landschap een haast schilderachtig karakter krijgt. Niet voor niets vestigde Claude Monet zich hier, in het nabijgelegen Giverny, waar zijn tuin en waterlelies wereldberoemd werden.
Het Pays d’Auge is het kloppende groene hart van Normandië. Hier wisselen appelboomgaarden, weilanden met normandische koeien, en rustige landweggetjes elkaar af. De dorpen ogen alsof de tijd er heeft stilgestaan: vakwerkhuizen, stenen kerktorens en markten waar de kaasboer nog bij naam wordt gekend. In dorpen als Beuvron-en-Auge en Cambremer proef je de landelijke elegantie van een streek waar traditie gekoesterd wordt.
De sfeer is er vredig, maar nooit saai. In elk dal ontdek je wel een verborgen abdij, een romantisch kasteel of een eeuwenoude ciderboerderij. Het gebied leent zich uitstekend voor wandelingen of fietstochten, van korte routes langs boomgaarden tot langere trajecten zoals de Voie Verte, een oud spoortracé dat nu autovrij de regio doorkruist.
Even verder zuidwaarts liggen de Suisse Normande en het bocagelandschap rond Vire – heuvelachtiger en ruiger van karakter, met rotsen, rivierdalen en uitzichtpunten die doen denken aan berggebieden. Ideaal voor wie houdt van kajakken, klimmen of stevige wandelingen met beloning in de vorm van een lokale auberge.
Het binnenland van Normandië is misschien minder uitgesproken dan de kust, maar juist daardoor des te gelaagder. Het nodigt uit tot verstilling, tot aandachtig kijken, proeven en ademen. Hier leef je op het ritme van de seizoenen, tussen bloesem in het voorjaar en mistige dalen in de herfst. Het is een streek die zich niet meteen opdringt, maar langzaam zijn schoonheid prijsgeeft – als je de tijd neemt.
